Η «δρομέας» του Μαραθώνιου του Παρισιού με το μπιτόνι νερού στο κεφάλι

Με τον αριθμό της συμμετοχής της καρφιτσωμένο στην παραδοσιακή ενδυμασία της και με ένα μπιτόνι με νερό στο κεφάλι, μια γυναίκα από την Γκάμπια στήθηκε σήμερα στη γραμμή της αφετηρίας του Μαραθωνίου του Παρισιού, με σκοπό να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη για τα δεκάδες χιλιόμετρα που περπατούν καθημερινά οι άνθρωποι στην Αφρική, σε αναζήτηση πόσιμου νερού.

Η Σιαμπατού Σάνεχ, που φόρεσε τα σανδάλια της για να περπατήσει τα 42.195 μέτρα μέχρι τον τερματισμό, είχε γράψει το μήνυμά της σε πλακάτ: «Στην Αφρική, οι γυναίκες καλύπτουν καθημερινά αυτήν την απόσταση για να βρουν νερό» και «Βοηθήστε μας να μειώσουμε αυτήν την απόσταση».

Η ψηλόλιγνη, 40χρονη Αφρικανή δέχτηκε να φύγει για πρώτη φορά από τη χώρα της και να «τρέξει» μαζί με άλλους 54.000 μαραθωνοδρόμους απ' όλον τον κόσμο «για να βοηθήσει τον εαυτό της, την οικογένειά της και το χωριό της» όπως είπε, μέσω διερμηνέα, στο Γαλλικό Πρακτορείο. «Να τους βοηθήσω να έχουν νερό. Οι Αφρικανοί κουράστηκαν. Καθημερινά πηγαίνουμε να φέρουμε νερό και η απόσταση είναι πολύ μεγάλη», εξήγησε η Σιαμπατού.

Η συμβολική συμμετοχή της στον Μαραθώνιο, την ίδια ημέρα που ξεκινά στο Νταεγκού της Νότιας Κορέας το 7ο Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό, οργανώθηκε από τη μη κυβερνητική οργάνωση «Νερό για την Αφρική» η οποία προσπαθεί να συγκεντρώσει χρήματα για να τοποθετήσει αντλίες στο Μπουλενγκάτ -το χωριό της Σιαμπατού Σάνε-- και σε άλλες κοινότητες της Γκάμπιας. 

Στόχος της είναι επίσης «να καταδείξουμε τις αντιθέσεις μεταξύ την πολυτέλεια, την ομορφιά του Παρισιού και τη φτώχεια της Αφρικής», είπε η ιδρύτρια της οργάνωσης, Σέριλ Γκρίντρι. Μια αντλία νερού στοιχίζει 4.900 ευρώ και μπορεί να τοποθετηθεί μέσα σε πέντε ημέρες, διαβεβαίωσε η Γκρίντρι, η οργάνωση της οποίας έχει ήδη χρηματοδοτήσει 120 παρόμοια έργα στην Γκάμπια.

Η Σιαμπατού Σάνεχ φεύγει από το χωριό της τρεις φορές την ημέρα προς αναζήτηση νερού, συνοδευόμενη από τις δύο κόρες της, ηλικίας 10 και 4 ετών. Όλες τους είναι φορτωμένες με βαριά μπιτόνια για να μεταφέρουν το πολύτιμο υγρό που είναι αναγκαίο «για να πιούμε, για να μαγειρέψουμε, για να πλύνουμε», εξήγησε.

«Από την ημέρα που γεννήθηκα έβλεπα τους γονείς μου να το κάνουν, τώρα το κάνω εγώ και το δείχνω στα παιδιά μου. Όμως καμιά φορά, ιδίως την εποχή των βροχών, το νερό δεν είναι καλό και τα παιδιά αρρωσταίνουν, παθαίνουν διάρροιες εξαιτίας του νερού», αφηγήθηκε η γυναίκα.

Δείτε φωτογραφίες...






Share on Google Plus

About kokorina

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment
    Facebook Comment